Jak zabezpieczyć kredyt?
Pieniądze są jednym z podstawowych powodów współczesnego świata. Większość chorób wywołana jest brakiem pieniędzy na szczepionki, kłótnie polityków wywołane są pieniędzmi i ekonomią, wszyscy ludzie kłócą się o pieniądze i prowadzą zacięte walki i rywalizacje. Aby kupić teraz dom, mieszkanie, czy samochód, albo zainwestować w swoją firmę zwykle musimy wziąć kredyt, ponieważ po prostu nie stać nas na wyłożenie takich pieniędzy na stół. Kredyt jest jedynym ratunkiem, dzięki któremu możemy rozwinąć skrzydła mimo, że i tak będziemy musieli oddać te pieniądze i to z odsetkami i prowizją banku. Aby wziąć kredyt należy złożyć bankowi odpowiedni wniosek. Warto jednak wcześniej osobiście zgłosić się do różnych banków i zapytać o dokładną ofertę dla siebie. Później w domu porównajmy wszystkie propozycje i wybierzmy jedną najlepszą. W banku tym powinni pokazać nam dokładnie jak wygląda wniosek lub dać nam gotowy tylko do wypełnienia. We wniosku tym muszą się znaleźć niezbędne informacje o nas, kwota jaką chcemy pożyczyć, termin spłacenia kredytu i różne załączniki np. zaświadczenie o zatrudnieniu i o zarobkach. Jest to niezbędne do obliczenia składek kredytu i udowodnienia bankowi, że jesteśmy w stanie spłacić tenże kredyt. Jednak jak wiadomo- nic w życiu nie jest łatwe i zdarzają się różne wypadki. Banki też na to zaradzają i zabezpieczają się zanim dadzą komuś kredyt. Zabezpieczenie to może być na różne sposoby. Może być to zabezpieczenie osobowe lub rzeczowe. Zabezpieczenia osobowe z kolei mogą mieć różne formy: poręczenie, weksel, poręczenie wekslowe, gwarancja bankowa, przelew lub przystąpienie do długu. Poręczenie oznacza, że inna osoba poręcza bankowi, że jeśli my nie spłacimy długu, to ona spłaci go za nas wraz z odsetkami. Jest to najpopularniejsza forma (obok weksla) zabezpieczenia kredytowego. Jeśli zaś chodzi o zabezpieczenia rzeczowe, w ich skład wchodzi: zastaw na rzeczach i prawach, blokada środków na rachunku bankowym (jest to ustalane wcześniej pisemnie i pod żadnym pozorem nie można się od tego odwołać), kaucja (musi być wtedy umowa pisemna i wpłaca się ją na osobne konto bankowe), bon na okaziciela, hipoteka (czyli zwykle nieruchomość). Aby więc dostać kredyt, musimy wybrać odpowiednie zabezpieczenie i oczywiście wybrać się do banku. Kredytów bowiem udzielają wyłącznie banki. Jeśli inna instytucja, czy przedsiębiorstwo będą chciały udzielić kredytu- grozi im ogromna kara. Nawet do 5 milionów złotych grzywny i pozbawienia wolności do trzech lat. Pieniądze nie jest łatwo zdobyć, bowiem bank musi dokładnie nas sprawdzić zanim udzieli nam kredytu. Patrzy na długość naszego zatrudnienia, na naszą całą karierę zawodową, na nasze zarobki, umowy, na płacone rachunki. Jednak nie dziwmy się- ile byłoby oszustw gdyby banki nie sprawdzały dokładnie swoich klientów. Dlatego współpracujmy z bankiem, starajmy się szybko dostarczać dokumenty, które sobie zażyczy, a na pewno przyspieszymy dzięki temu całą procedurę wnioskowania o kredyt oraz jego wypłatę i pieniążki szybko znajdą się na naszym koncie bankowym. A wtedy- tylko kupować!
Przez wiele stuleci w naszym kraju handel polegał na wymianie przedmiotów i różnych towarów. Jednym z najpopularniejszych była sól. W miejscach rolniczych wartość przedmiotów zwykle przeliczano na zboże. Z kolei w miejscach, gdzie ważniejszą wartość niż rolnictwo miała hodowla- przelicznikiem było bydło. Zboże jednak miało tą zaletę, iż można go było dowolnie przesypywać i odsypywać, dzięki czemu wymiana mogła być po prostu bardziej sprawiedliwa. Najdłużej jednak jako forma płatności funkcjonowała sól- dowodem na to jest nawet dawne powiedzenie „słono za to zapłacisz”. W krajach słowiańskich- a więc także i w naszym kraju chętnie wymieniano towary także na miód i skóry zwierzęce. Futra lisów, czy innych zwierząt uznawano za tak oficjalne środki płatnicze, że uznawano je nawet w międzynarodowych dokumentach. W nieco późniejszym okresie w końcu ludzie wpadli na pomysł, że dużo łatwiej byłoby płacić metalami. I tak oto zapoczątkowano znanego nam powszechnie pieniądza w formie monet. Metale były bardzo trwałe i łatwe w transporcie, bo miały nieduże rozmiary. Ważne było też to, że tak samo jak ziarno- można je było podzielić na dużo mniejsze kawałki. Początkowo wykorzystywano więc metal, żelazo i miedź i jej stopy. Dopiero później zaczęto wykorzystywać metale szlachetne. Co ważne- monety te nie miały nominału- po prostu ustalano wagę metali i płacono według ich wagi. Niestety często zdarzały się fałszerstwa, dlatego kupcy mieli przy sobie zawsze wagę i kowadełko, aby w razie jakichkolwiek wątpliwości rozłupać rozgrzany metal i sprawdzić jego faktyczną jakość. Jeśli chodzi o wynalezienie monet z nominałami- prawdopodobnie dokonali tego Fenicjanie. To oni także pierwsi wynaleźli transakcje bezgotówkowe- rozliczenie poprzez tabliczki, które służyły do dokonywania operacji finansowych. Prawie jednocześnie w Grecji także wynaleziono monetę (w VII w.p.n.e.). Jeśli zaś chodzi o banknoty, czyli pieniądze papierowe- w Ameryce Północnej w XVII wieku pojawiły się banknoty, które były rozpowszechniane przez władze (a nie przez banki). W XX wieku natomiast pojawiły się pierwsze karty płatnicze- czyli plastikowe pieniądze. Mają one wiele zalet: nie musimy nosić ciężkich monet ze sobą ani portfeli wypchanych banknotami (chociaż nam w Polsce raczej to nie grozi…). Dzięki karcie płatniczej możemy szybko zrobić zakupy, możemy zrobić też przelew nie wychodząc z domu (przez Internet), zapłacić rachunki. Ponadto nasze pieniądze mogą rosnąć jeśli wpłacimy je na oprocentowane konto. Bardzo ważne jest też bezpieczeństwo- dużo bardziej bezpieczne są pieniądze na naszym osobistym koncie niż schowane w domu w skarpecie. Jak widać więc, pieniądz ewoluuje, powstają także nowe waluty. Ciekawe co czeka nas w przyszłości: za 10,20, 100 lat… Co jeszcze da się wymyślić w rewolucji pieniądza? Jak na razie ciężko sobie nam to wyobrazić, choć zapewne technika jeszcze bardziej posunie się do przodu, będziemy coraz bardziej nowocześni i nasz świat będzie jeszcze bardziej skomputeryzowany. Pieniądze prawdopodobnie będą rządzić światem i to one będą najważniejsze dla każdego człowieka.
XXI wiek przede wszystkim kojarzony jest z nowoczesnymi technologiami, rozwojem komputerów i elektroniki, medycyny i ogólnym szybkim postępem. Jest to także podążanie za pieniądzem, za sukcesem. Teraz na pierwszym miejscu jest kariera zawodowa, a nie tak jak niegdyś- założenie rodziny. Ciągle słyszymy o manifestacjach i przeciwstawieniach się kobiet. Powód? Tak zwane równouprawnienie. Kobiety bowiem już nie chcą wychowywać dzieci, nie chcą prać i sprzątać, gotować i prasować. Nie chcą po prostu siedzieć już w domu, a chcą się rozwijać i stawiają na sukces w pracy. Z tego powodu właśnie został stworzony np. urlop tacierzyński- jest to dokładny odpowiednik urlopu macierzyńskiego. Przywilej ten obowiązuje od 1 stycznia 2010 roku. Kolejną ważną zmianą, nad którą w Polsce dopiero pracujemy są zarobki mężczyzn i kobiet. Okazuje się bowiem, iż tak samo wykształceni, z takim samym doświadczeniem i wiedzą mężczyźni zarabiają więcej niż kobiety. Nie jest to więc sprawiedliwe, dlatego ostatnio często słyszymy o walce z tymże problemem. Kobiety coraz częściej domagają się swoich racji i swoich praw. Chcą móc jak najwięcej, nie chcą już być dyskryminowane. Spełniają się także w zawodach dla mężczyzn, decydują się na studia techniczne i inżynierskie- wybierają Politechniki i zdobywają tytuły inżynierów. Dzięki temu mogą się realizować i zarabiać robiąc rzeczy zgodnie z zainteresowaniami. To nie tylko pieniądze są motorem tego podążania za sukcesem, ale także i chęć zdobycia kariery, wspięcia się na wyższy szczebel, chęć bycia uznanym i podziwianym. Problem równouprawnienia możemy właśnie zobaczyć także w pracy- przede wszystkim jeśli chodzi o zarobki. Pieniądze bowiem, jakie dostają mężczyźni, a kobiety są różne, mimo wykonywanej tej samej pracy, tego samego zakresu obowiązków, tego samego wykształcenia, doświadczenia i wiedzy. Mężczyźni bowiem zarabiają nawet do 40% więcej niż kobiety. Problem w tym, iż korporacje i firmy zamiast podnosić zarobki kobietom, albo chociaż uśredniając- podwyższając o trochę kobietom i obniżając o trochę mężczyznom robią coś innego- obniżają całkiem zarobki mężczyzn do poziomu tych kobiet. Tym sposobem mamy to, czego chcieliśmy- równouprawnienie także jeśli chodzi o zarobki. Niestety nie osiągnęliśmy celu, a pracodawcy chytrze zacierają ręce ciesząc się z jeszcze większych oszczędności, na które nikt im nic nie może narzucić. Nierówne zarobki mężczyzn i kobiet są bowiem odwiecznym problemem i odwiecznym pytaniem: czy faktycznie mężczyzna powinien więcej zarabiać? Niby tak, ponieważ to on jest zazwyczaj głową rodziny, musi utrzymać dom, żonę, dzieci. Ideałem jest także, kiedy to on zarabia więcej od żony. Jednak czy to sprawiedliwe płacąc dużo większą pensję mężczyźnie tylko dlatego, że jest mężczyzną? Oczywiście, nie. Kobiety czują się więc pokrzywdzone, szczególnie że często są dużo lepsze od mężczyzn. Kobiety także słyną z dokładności i perfekcji, z delikatności i subtelności (przydaje się np. podczas rozmów z klientem), częściej budzą zaufanie. Jednak kobiety to kruche istoty, a mężczyźni są postrzegani jako Ci rządzący.
Mennica każdemu z nas od razu kojarzy się z pieniędzmi. Jest to zakład, w którym produkuje się monety, ale i nie tylko. Także medale i stemple. Już w VII w. p. n. e. powstały pierwsze mennice w Azji!! W średniowieczu mennica miała charakter kilku budynków, które były bardzo dobrze chronione i nadzorowane, ponieważ przetrzymywano tam kruszec. W budynkach tych przetapiano ten kruszec i formowano krążki, z których później wytwarzano monety i inne. Mincmistrz był kierownikiem mennicy- to on zarządzał i kierował pracą w niej. Był też często dzierżawcą. W mennicy pracowali mincerzy- zajmowali się oni poszczególnymi etapami produkcji monet. Było ich nawet do kilkudziesięciu. Jako ciekawostkę warto wiedzieć, że w średniowieczu wypuszczano na rynek dużo fałszywych monet wyrabianych w prywatnych mennicach. W Polsce pierwszą mennicę założył Mieszko I w X wieku. Była to mennica książęca, która znajdowała się w Gnieźnie, a później przeniesiono ją do Krakowa. Za czasów już Bolesława Chrobrego funkcjonowała kolejna mennica- wrocławska (w Ostrowiu Tumskim). W późniejszych czasach powstało kilka następnych mennic, jednak nie do końca wiadomo gdzie. W latach późniejszych, tj. po 1764 roku za czasów Poniatowskiego w Polsce panował wielki chaos monetarny. Był wtedy upadek gospodarczy w naszym kraju i niestety zanik handlu. Monety „uciekały” za granicę, a kraj zalewały fałszywe pieniądze (monety srebrne i złote). W późniejszych czasach dokonano reformy monetarnej i grzywna kolońska stała się podstawą. Przyjętą wtedy system monetarny powiązany z niemieckim. W obecnych czasach Mennica Polska produkuje wyroby monetarne i grawersko-medialerskie w Warszawie. Produkuje się tu polskie monety obiegowe, którymi posługujemy się na co dzień, a także kolekcjonerskie, monety na zamówienie, sztabki złota od 5 do 250g, polskie odznaczenia państwowe, medale i znaczki, datowniki oraz pieczęcie i znaczniki probiercze. Początki tej mennicy sięgają wcześniej opisanej reformy ponetarnej za czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1766roku. W 1795 została przejęta przez Komisję Skarbową, ale została zamknięta w wyniku rozbiorów. Dopiero w 1810 roku znowu rozpoczęła swoją działalność i biła monety Księstwa Warszawskiego, a od 1816 Królestwa Polskiego. W 1868 została zamknięta przez władze carskie. Jej działalność wznowiła się w 1924 roku, jednak w innym miejscu, ponieważ stary budynek został rozebrany. Podczas II wojny światowej mennica została trochę zniszczona, ale w 1944 ponownie wznowiła swoją działalność. Nie wytwarzała jednak monet. Kolejny raz została przeniesiona (w 1952 roku). W 1953 wybito pierwsze monety ze wsteczną datą i z napisem „Rzeczpospolita Polska”. W 1957 na monetach zaczął widnieć napis „Polska Rzeczpospolita Ludowa”, a od 20 września 1990 „Rzeczpospolita Polska”. W 2005 roku firma została zmieniona na spółkę akcyjną, dzięki czemu jest jedyną mennicą na świecie będącą spółką akcyjną. W 2010 roku sprzedano 42% akcji spółki i dzięki temu zakończyła się jej prywatyzacja.